دانشجویی سر کلاس فلسفه نشسته بود. موضوع درس درباره خدا بود.

استاد پرسید:آیا در این کلاس کسی هست که صدای خدا را شنیده باشد؟

کسی پاسخ نداد.

استاد دوباره پرسید: آیا در این کلاس کسی هست که خدا را لمس کرده باشد؟

دوباره کسی پاسخ نداد.

استاد برای سومین بار پرسید: آیا در این کلاس کسی هست که خدا را دیده باشد؟

برای سومین بار هم کسی پاسخ نداد .استاد با قاطعیت گفت:

با این وصف خدا وجود ندارد.

دانشجو به هیچ روی با استدلال استاد موافق نبود واجازه خواست تا صحبت کند .

استاد پذیرفت .دانشجو از جایش برخواست واز هم کلاسی هایش پرسید:

آیا در این کلاس کسی هست که صدای مغز استاد را شنیده باشد؟

همه سکوت کردند .

آیا در این کلاس کسی هست که مغز استاد ر ا لمس کرده باشد؟

همچنان کسی چیزی نگفت .

آیا در این کلاس کسی هست که مغز استاد را دیده باشد؟

وقتی برای سومین بار کسی پاسخ نداد دانشجو چنین نتیجه گیری کرد که استادشان

نگرش های شخصی وعادت های رفتاری شما برچه اساسی استواراست؟

خدایا !

زندگی سرشار از هزاران نگرانیست

و ذهن از یک فکر به سوی فکر ی دیگر پرواز می کند .

در میان چنین هیاهویی

شنیدن ندای خاموشی که در قلب

با من سخن می گوید دشوار است .

خدایا !

مرا موهبت آن بخش

که ذهنم در کشاکش این غوغای روزمره

بر تو متمرکز باشد

و هر روز دقایقی با تو ارتباط برقرار کنم .

بادا که چنان متبرکم گردانی

که ندای تو را بشنوم

و سیمای تو را که پر از لطف و زیبایی است

به چشم دل مشاهده کنم .

خدایا!

مرا قلبی ببخش

که برای دیگران بتپد

با اشک دیگران

اشک بریزد

از شادی دیگران شاد شود

و رنج دیگران را رنج خود بداند .

قلبی که مرا با تمامی آفرینش پیوند زند  

خدايا!
خدايا تو را سپاس مي گويم که در مسيري که در راه تو بر مي دارم آنها که بايد مرا ياري کنند سد راهم مي شوند، آنها که بايد بنوازند سيلي مي زنند، آنها که بايد در مقابل دشمن پشتيبانمان باشند پيش از دشمن حمله ميکنند و ..... تا در هر لحظه از حرکتم به سوي تو از هر تکيه گاهي جز تو بي بهره باشم.

خدايا!
اتش مقدس شک را چنان در من بيفروز تا همه يقين هايي را که بر من نقش کرده اندبسوزد و انگاه از پس توده اين خاکستر لبخند مهراوه بر لب هاي صبح يقيني شسته از هر غبار طلوع کند.

خدايا!
به هرکي دوست ميداري بياموز که عشق اززندگي کردن بهتر است و به هرکس که بيشتر دوست ميداريش بچشان که دوست داشتن از عشق برتر است !

خدايا!
به من زيستني عطا کن که در لحظه مرگ بر بي ثمري لحظه اي که براي زيستن گذشته است حسرت نخورم و مردني عطا کن که بر بيهودگيش سوگوار نباشم براي اينکه هرکس آنچنان مي ميرد که زندگي کرده است.

خدايا!
مرا به ابتذال آرامش و خوشبختي مکشان. اضطرابهاي بزرگ ٫ غم هاي ارجمند و حيرت هاي عظيم را به روحم عطا کن . لذتها را به بندگان حقيرت ببخش و درد هاي عظيم را به جانم ريز.

خدايا!
اگر باطل را نمي توان ساقط کرد مي توان رسوا ساخت اگر حق را نمي توان استقرار بخشيد مي توان اثبات کرد طرح کرد و به زمان شناساند و زنده نگه داشت.

بيا و در همين ديار عشق و در همين قلب خسته بمان
من تحمل اين دوري و فاصله را ندارم
نمي توانم حتي براي يک لحظه دوريت را باور کنم
و نمي خواهم باور کنم.
نمي توانم وجودي را که بودنش برايم ارامش داشت از ياد ببرم..
و نمي خواهم از ياد ببرم.
تو که ميداني من بي تو نيستم.
اشکم به روي گونه هايم جاريست.
دلتنگي عجيبي تمام وجودم را گرفته است....
 چشمهايم را مي بندم...
و خاطراتت را دوباره مرور مي کنم
زياد دلتنگ شده ام..... 

تنهايي را دوست دارم زيرا بي وفا نيست ...

 تنهايي را دوست دارم زيرا عشق دروغي در آن نيست ...

 تنهايي را دوست دام زيرا تجربه کردم ...

 تنهايي را دوست دارم زيرا خداوند هم تنهاست .. .

تنهايي را دوست دارم زيرا....

در یکی از غروبهای زندگی ام تنها ماندم

تنهای تنها

اما  يکی از اين غروبها از همه سرختره.

روزی که همه هستی غروب سرخ شد.

 رنگ غم ٬ رنگ درد ٬ رنگ تنهايی .

و من در کلبه ی تنهاییم غروب زندگی را دیدم

و در کلبه تنهايي هايم در انتظار خواهم گريست و انتظار

کشيدنم را پنهان خواهم کرد.

انتظار دیدن عزیز سفر کرده ام را ....

مادربزرگم......

که ناباورانه آرام با کوچ ابدیت

 و مظلومانه با روحی لطیف و قلبی چون آینه

 به سوی معبودیت پر گشود

رفت و من تنها ماندم تنها بودن را می توان تحمل کرد

ام بی تو بودن و زندگی کردن را هرگز...

رفت خلوتش ناگهانی و مرگش نا منتظر بود

دلش دریای عشق و وجودش باران کرامت

ستارهای بود و خاموش شد

خورشیدی بود که غروب کرد

و چه زود این روزها می گذرند...

چه زود بار سفر بستی و رفتی.

چه زود......

اگر تو نباشی...
اگر تو نباشی هزار بار گریه هم مرا سبک نمی کند
و ابرهای مهربان هم نمی توانند
غباری را که بر دلم خواهد نشست بشویند
اگر تو نباشی...
چه خواب باشم و چه بیدار
حتم دارم روزگار تکه کاغذیست افتاده در گوشه خیابانی دراز
خیابانی که پای هیچ عاشقی به ان باز نشده است
اگر تو نباشی...

چه در کنار پنجره بایستم
چه در شبستانی نمور و بی نور بنشینم
اشتیاقی برای دیدن افتاب ندارم
دوری تو را بی تعارف و مبالغه بگویم
حتی به اندازه یک نفس کشیدن تاب ندارم

چگونه...
چگونه فراموش کنم تو را که از خرابه های بی کسی
به قصر سپید عشق هدایتم کردی
چگونه فراموش کنم تو را
که سالها در خیالم سایه ات را می دیدم
و طپش قلبت را حس می کردم وبه جستجوی یافتنت
به درگاه پروردگارم دعا می کردم
که خدایا پس کی او را خواهم یافت
چگونه فراموش کنم تو را
که همزمان با تولدت در قلبم همه را فراموش کردم
برایم تمامی اسمها بیگانه شده اند و همه خاطره ها مرده اند
دستم را به تو می دهم قلبم را به تو می دهم
فکرم را نیز به تو می دهم
وبدان تمامی لحظاتم تو را می خواهند
و برای عطر نفسهایت دلتنگی می کنند
می خواهم قلم سبزم را به تو هدیه کنم
تا نوشته هایت همرنگ نوشته هایم شود
بهتر بگویم سبز را با تو شناختم
و دلم می خواهد یاد تو همیشه سبز باشد
پس تو هم بیا دلت را به من بده فکرت را به من بده
و سرت را روی شانهایم بگذار
و بگذار عطر کلماتت را میان هم قسمت کنیم...

وقتي که چشمم بهت افتاد!قلبم شروع به تپيدن کردرنگ از صورتم پريد ايستاده بودم نگاهت ميکردم تو هم با اون چشماي درشتت به من خيره شده بودي من تمام قوامو جمع کردم و فرياد زدم: ســــــــــــــــــــــــــــــــــــــــوســـــــــــــــــــــــــــــــــک! !

عزيز دلم اگه تمومه تمومه تمومه دنيا جمع بشن بخوان تورو از من بگيرن
ميگم چرا شما زحمت كشيدين!!!
خودم مي آوردمش

لقمان را گفتند ادب از که آموختي ؟
گفت : به تو چه کثافت آشغال ، عوضي بي شعور ، خاک بر سرت

باغ گل رز با يه سبد ستاره ميدم بهت ببر سر چهار راه بفروش سودشم نصف نصف

 jik, jik , jik , jik , jik , jik , jik ,jik,jik, jik...

یکی اضافه کن بفرست برای جوجوی بعدی (ستاد سرشماری جوجه های آخر پاییز!)

تو برکه دل من ماهيهاي رنگارنگ زيادي هست ولي من فقط به تو نگاه مي کنم
چون تنها قورباغه توي برکه تويي

در زندگی راههای زیادی برای رسیدن

به آزادی هست فقط باید بهای آن را پرداخت

رسالت تا آزادی 800تومان

انقلاب تا آزادی 300تومان

تجریش تا آزادی 1000تومان

 بقیه درادامه مطلب

سلام

من دوباره برگشتم

ترکه شب بلال مي خره تا صبح اذان ميگه

اگه گفتي چرا مار نمي تونه بره مسافرت؟؟؟؟ چون دست نداره که خدافظي کنه!!!

اگه گفتي چرا لک لک شب يه پاشوبالا ميگيره مي خوابه؟؟؟ چون اگه دوتا پاشو بالا بگيره مي يوفته!!

ترکه مي خوره به ديوار ميگه ببخشين

قزويني ميره پيش روان پزشک ميگه آقاي دکتر اين کودک درون من دقيقا کجاست؟؟؟؟

يه روز يه پرگار سرش گيج مي ره بيضي ميکشه

يه روز يه ترک مي خواد بره هيت راش نمي دن .سال ديگه خودش يه هيت ميزنه کسي را راه نميده

ترکه ريش بزي ميزاره دچار بحران شخصيتي ميشه

 مي دونين فرق خانمها با آهن ربا چيه؟..... آهن ربا حداقل يک روي مثبت داره

 خانمها مثل راديو هستند..... هر چي ميخوان ميگن ولي هر چي بگي نمي شنوند

 خامنها مثل چسب دوقلو هستند.....اگه دستشان با گوشي تلفن مخلوط شد ديگه بايد سيم تلفن را بريد

 خانمها مثل رعدوبرق هستند ..... اول برق چشماشون ميرسه بعد رعد صداشون

خانمها مثل ليمو شيرين هستند..... اول شيرين هستند ولي بعد تلخ ميشن

خانمها مثل گچ هستند ..... اگه چند دقيقه مدارا کنيد چنان سفت و سخت ميشن که ديگه حالتي نمي گيرند.

خانمها مثل کنتور برق هستند..... هر چند سال يکبار عدد سنشون صفر ميشه

 خانمها مثل اينترنت هستند.... از هر موصوعي بک فايل اطلاعاتي دارند

 خانمها مثل فلزياب هستند ..... از نزديک طلافروشي که رد ميشن عکس العمل نشان ميدن

خانمها مثل موبايل هستند هر موقع کار مهم داريد در دسترس نيستند